اینجا نوشتن خیلی سخته.

+در راستای پست قبل. حتی بدتر...

همین چند ماه پیش. مادر پشت خط بود، میگفت چرا هیچکس رو قبول نمیکنی؟ گفتم مجبور که نیستم. اصلا هیچکس به دلم نمیشینه. گفت پس ایشالا یکی بیاد که به دلت بشینه، ببینم دیگه بهونت چیه؟ خندیدم.گفتم باشه(: فکر میکردم راحته.

نبود! مثل وقتی کسی که اصلا راه و فااازش با تو یکی نیست، به دلت بشینه و... ”چون اره در گلوی سپیدار“ هم رفتت غلط باشه هم برگشتنت.